Homeopathische geneeswijzen

De homeopathie kent twee grondregels:

De eerste regel heeft als gevolg dat de homeopaat een zieke behandelt met een geneesmiddel dat bij een gezond mens gelijkende ziekteverschijnselen veroorzaakt en de tweede regelbestaat uit het toedienen van een geneesmiddel in sterk verdunde vorm. Meestal blijkt echter dat de werking des te sterker te zijn, vandaar de naam potentiëren (= in kracht toenemen).

Diagnose
Alvorens er overgegaan wordt tot een behandeling wordt eerst door de homeopaat een individuele diagnose gesteld, gericht op de persoon en niet op de ziekte.Dit geschied oa; doormiddel van vega test,decoderdermografie,bioresonantie test en het anamnese gesprek.

Middelen
Met homeopathie kunnen ook alledaagse kwaaltjes zoals verkoudheid, hoest, spierpijnen e.d. worden behandeld.
De klassieke homeopathie onderscheidt zich door het gebruik van zeer hoge potenties in zeer kleine hoeveelheden. Men grijpt hiermee dieper in het wezen van de patiënt: verstoorde gevoelens en mentaal funktioneren van de patiënt worden hierbij sterker in de behandeling betrokken. Ook is mogelijk dit met meerdere middelen tegelijk, genaamd complexe homeopathie. Een tijdelijke verergering van klachten na het innemen van homeopatische middelen is mogelijk Dit is vaak een teken dat het medicijn aanslaat. Deze reactie kan een belangrijke factor in de verdere behandeling zijn.

Homeopathische medicijnen zijn niets meer of minder dan op de persoon gerichte energietrillingen behorende bij de juiste symptomen en daardoor voor genezing zorgdragend.